Huisdierverzorging op maat.

( U bent nu op pagina: Home, Wie is Gaby )

Ik ben een vrouw van 45 en gek op alle dieren. Sinds drie jaar woon ik samen met Joop, ook een dierengek.

Mijn dochter (26) en ik waren heel wat jaren een hecht span. Of het nou de opvang van alle mogelijke zwak-, ziek- en misselijke dieren betrof, of het fokken, showen en trainen van honden. Ons huis was jaren lang de zoete inval voor wie uit de huisdierenwereld hulp nodig had. Hamsters die door de WC gespoeld dreigden te worden, en pony`s in de wei die de nodige verzorging niet kregen.

Geboren en getogen in Oostenrijk, waren dieren altijd deel van mijn leven. Sommige hadden wij zelf thuis, en andere op de keuter-boerderij van mijn tante, waar ik mijn zomervakanties doorbracht met het uitmesten van stallen, en verzorgen van kippen, konijnen, varkens en koeien.
Vergelijkbaar met Joop kreeg ik van mijn tante elk jaar een pasgeboren kitten dat om niet na te trekken reden altijd wel door "vakantiegangers gestolen" werd.

Mijn hele leven lang waren er honden. In het begin "werkhondenrassen" zoals boxers (waar ik nog steeds gek op ben), later hadden wij jachthonden. Het trainen en omgaan met honden is mij toen met de paplepel ingegeven.

In Oostenrijk was het toen al normaal om je hond te (laten) trainen. Een hond was voor het werk en had te luisteren. De job van de hond was de bewaking van het gezin en hun hele hebben en houden, hulpje bij de jacht, en natuurlijk speelmaatje zijn voor de kinderen. Wat hem dus tot zeer waardevol gezinslid maakte.
Met die achtergrond kan ik mij dus bijna niet voorstellen dat je helemaal niets doet met je hond behalve voeren en aaien.

Het zou hier te ver voeren om te vertellen wat ik allemaal heb gedaan, maar ik zal een idee geven.
Ik heb vele jaren vrijwilligerswerk gedaan voor de Nederlandse Vereniging tot Bescherming van Dieren, in de volksmond "de dierenbescherming".

Ik was daar afdelinginspecteur, heb een dierennoodopvang (hoofdzakelijk "kattenopvang") geleid met opvangmoeders, stond op braderieen in de kraam, en deed bestuurswerk.
Ook was ik enkele jaren voorzitter van de afdeling Haarlemmermeer.
In het kader van de opvang kwamen steeds vaker uitgeplaatste dieren terug voor "vakantieopvang", en kwamen er steeds meer vakantieoppasadressen, waar wij dan een of twee keer per dag langs gingen. Soms hielpen wij iemand uit de brand die naar het ziekenhuis moest, of om andere reden zelf niet goed voor zijn/haar dier kon zorgen. Zo iets kon dan maanden duren.

Op gegeven moment heb ik de Friesche Stabijhoun leren kennen. Ik ben er voor gevallen. In eerste instantie omdat deze hond perfekt bij mijn gezin bleek te passen, en omdat het karakter mij enorm aanspreekt. Ik kreeg via de fokker van mijn eerste Stabij het "show-virus" te pakken, en sindsdien show ik deze honden en fok op heel beperkte schaal.
Sinds jaren ben ik een van de puppietesters van de rasvereniging en logeeradres voor zowel NVSW-leden als ook voor medekursisten van diverse hondenclubs.

Ik heb stapels opleidingen en cursussen gedaan betreffende hondenopvoeding, training, gedragsbegeleiding, kynologie, en gezondheidsleer. Nog naast de opleidingen die ik gevolgd heb van de dierenbescherming als afdelingsinspecteur over dierenverzorging en de wettelijk kant van het "dierenbeschermen", sociale- en bestuursvaardigheden. En ik weet het, als ik weer ergens iets zie dat mij boeit, dan zal ik ook deze cursus volgen.

Les heb ik gegeven (bij kynologenclubs, en prive) op een aantal niveau's en aan alle rassen, van pup tot GG, van jacht, over speuren/sorteren, doggydance en obedience, tot "een op een" begeleiding van mensen i.v.m. gedragsproblemen bij hun hond . Het mooiste aan lesgeven vind ik de juiste aanpak vinden voor die ene unieke kombinatie baas - hond, iets te vinden dat voor beiden werkt. Dan is mijn dag (eerder week) helemaal gemaakt.

In de loop van de jaren heb ik een enorme ommezwaai mogen meemaken in de kijk op de hond, en de methoden om iets aan te leren. Lange tijd was 'ruk en pluk' de enige geaccepteerde aanpak.
Hoewel ik toen al lang met het gevoel rond liep, dat het anders zou moeten kunnen, vond ik niets in de literatuur of bij trainers dat mijn vermoeden bevestigde. Slipketting om, en "hoppa" leek het enige wat een hond kon begrijpen.
Totdat ik een hond kreeg die daar totaal niets mee kon, erger, het werkte averechts op haar. Ik was gedwongen om serieus een methode te zoeken die bij deze hond werkte. Ik liep tegen de boeken van John Fisher aan. De schellen vielen van mijn ogen, het was een feest van herkenning.
Rond deze tijd was Sue Fryer (oprichtster van "Break The Chain") lid van de zelfde kynologenclub waar ook ik lid van was, en probeerde haar "nieuwigheid" aan de man te brengen.
Dit was de methode "Click and target", nu bekend als "clickertraining". Ik maak in mijn omgang met honden gebruik van ALLES dat ik weet. Uitgangspunt is altijd, het natuurlijk gedrag van de hond en zijn eigen taal.

Al jaren geleden kwam het idee op om van mijn (dagvullende) hobby`s mijn beroep te maken. Wat is er mooier dan doen wat je het leukst vindt en er nog van kunnen leven ook. Maar, zoals het leven speelt, er kwamen wat kinken in de kabel.
Ik ging een tijdje op Curacao wonen bij Joop, en toen zeker was, dat wij samen terug zouden gaan naar Nederland, kwamen mijn oude plannen weer naar voren. Samen werden wij steeds enthousiaster, en uiteindelijk was "Fikkie`s" geboren.

Eigenlijk is ons leven met honden een soort van "lifestyle".
De mensen die ik op die manier mag ontmoeten, en ook hun plezier in hun hond, daar kan ik enorm van genieten.

Klik HIER om door te gaan naar de beschrijving van Joop.

Klik HIER om mij te mailen ( op gaby-AT-fikkies.nl )